Let op: De gedichten in het menu links zijn in het Engels, behalve die bij 'Nederlands'.

Toen ik 16 jaar oud was heb ik, tot mijn eigen stomme verbazing, zomaar ineens een gedicht geschreven. Ik had nooit gedacht dat ik dat zou kunnen... En het was nog in het Engels ook, wat ik op dat moment nog helemaal niet zo goed kende.

Sindsdien heb ik vele gedichten geschreven. Sommige heb ik op mijn website gezet, andere heb ik voor mezelf gehouden. Het schrijven van gedichten heeft me enorm geholpen om te gaan met alles dat in het leven op me afkomt, zowel met leuke als met vervelende dingen, en vooral met mijn emoties. Ik ben er achter gekomen dat als ik mijn gevoelens in een gedicht stop, of de woorden nu de situatie waar ik in zit beschrijven of niet, het gemakkelijker wordt om er mee om te gaan - ik hoef het niet allemaal binnen te houden, maar ik kan ook steeds weer mijn gedichten teruglezen om de emoties die ze vertegenwoordigen terug te vinden.

Ik denk wel eens dat mijn gedichten net kristallen zijn, gevormd uit mijn emoties. Het metrum en de rijm van een gedicht vormen, bij wijze van spreken, het kristalrooster ervan. En in deze kristalvorm blijven mijn emoties bewaard voor de toekomst.

Zie ook de vampire poetry pagina met een aantal gedichten over vampieren, geschreven door een paar van mijn vrienden en mijzelf (deze pagina is in het Engels).